| ||||||||||||||||||||||||||||||
شوراي عمومي سازمان جهاني تجارتدر نشست خود( 23
ارديبهشت 81) با در خواست گينه استوايي براي برخورداري از وضعيت ناظر در شوراي
عمومي سازمان و تشكيلات وابستة به آن موافقت كرد. اين در خواست كه در8 مارس 2002 (
17 اسفند 1380) از سوي وزير صنعت تجارت و توسعه گينه استوايي تسليم مدير كل سازمان
جهاني تجارت شده بود، به قصداين كشور براي تسليم درخواست الحاق در آينده نزديك
اشاره داشت و در آن تصريح شده بود كه برخورداري از عضويت ناظر فرصتي براي اين كشور
جهت آشنايي با مقررات و رويههاي سازمان محسوب ميگردد.
گينه استوايي كه اينك سي و دومين كشور عضو ناظر در
سازمان جهاني تجارت به شمار ميرود، به همراه سه كشور واتيكان، اتيوپي و سائوتومه
و پرنسيب، تنها كشورهاي عضو ناظر در سازمان جهاني تجارتاند كه هنوز درخواست الحاق
(درخواست عضويت كامل) خود را تسليم دبيرخانه اين سازمان نكردهاند. 28 كشور ديگر
عضو ناظر همگي در مراحل مختلف الحاق به اين سازمان به سر ميبرند.
با عضويت ناظر گينه استوايي در سازمان جهاني تجارت،
اكنون تنها 20 كشور جهان باقي ماندهاند كه از عضويت كامل و يا ناظر در آن سازمان
برخوردار نيستند. اين كشورها عبارتند از ايران، سوريه، ليبي، عراق، افغانستان،
تركمنستان، كره شمالي، تيمور شرقي، سومالي، اريتره، ليبريا، كومور، موناكو، سان
مارينو، جزاير مارشال، جزاير ميكرونزي، كريباتي، نائورو، پالائو و تووالو.
ايران و ليبريا تنها كشورهايي هستند كه به رغم
درخواست عضويت ناظر در سازمان جهاني تجارت، از اعطاي اين وضعيت به آنها خودداري
شده است. ايران[1] در ژوئيه سال
1995و ليبريا در ژوئن سال 2000 درخواست عضويت ناظر خود را تسليم دبيرخانه سازمان
جهاني تجارت كردند.[2] درخواست
ليبريا به دليل مخالفت آمريكا و عدم حصول اجماع به تعويق افتاده است و درخواست
ايران تا به امروز – كه نزديك به هفت سال از آن زمان ميگذرد –
هنوز از اجماع اعضاء شوراي عمومي سازمان برخوردار نگرديده است.