الف) نرخ‌هاي داخلي و پول خارجي[1]

نرخ مبادله ارز ممكن است مثلاً بر حسب دلار به ين (US$1.00=200) يا يــن بــه دلار باشــد (1=US$0.05) بيان قبلي ارزش يــن را در قبـال يك واحد دلار نشان مي‌دهد.

نوسانات نرخ ارز بر حسب تغييرات ميزان ارزش ين در مقابل يك دلار بيان مي‌شود. براي ژاپني‌ها اين نرخ ارز مفهوم نرخ داخلي (home) را دارد. رابطه دوم نرخ تبديل، ارزش دلار را در قبال يك ين نشان مي‌دهد. نوسانات نرخ ارز در اينجا بر حسب تغييرات ارزش دلار در قبال ين ديده مي‌شود. براي ژاپني‌ها اين نرخ تبديل ارز يك نرخ خارجي و براي آمريكايي‌ها يك نرخ تبديل داخلي است. نرخ تبديل داخلي (home) تغييرات پول كشور را در قبال يك پول باثبات خارجي بيان مي‌دارد و نرخ تبديل خارجي تغييرات پول خارجي را در مقابل ارز باثبات داخلي بيان مي‌دارد.

ب) گران‌تر و با تخفيف (Premium and Discount)

در بازار ارز لفظ‌هاي “Premium” و “Discount” اغلب به‌كار مي‌رود. به طور كلي Premium به معني پربهاتر و Discount به معني ارزان‌تر به‌كار مي‌رود. اين توضيحات در دو زمينه كاربرد دارد.

اول وقتي كه نرخ مبادلة يك پول خارجي در بازار ارزي بر حسب آنچه كه نرخ بين‌المللي و ارزش واقعي آن پول است، بيان شود. به طور مثال اگر در نظر گرفته شود كه 200 ين برابر يك دلار آمريكاست، در نتيجه ارزش واقعي ين در مقابل دلار يا برابري (Parity) دو ارز به صورت
200=1US$ بيان مي‌شود. حال اگر در بازار ارزي نيويورك در مقابل يك دلار، 205 ين پيشنهاد شود، مي‌گوييم كه ين با 5 واحد تخفيف (DIS) عرضه شده است. به عبارت ديگر نرخ برابر 5 واحد ارزان‌تر است. در حالت مخالف اگر يك دلار در مقابل 195 ين پيشنهاد شده بود، مي‌گفتيم كه ين با 5 واحد افزايش بها (PM) عرضه گشته يا به عبارت ديگر نرخ برابر 5 واحد گران‌تر بوده است.

دوم در حالتي است كه نرخ فعلي تبديل ارز در بازار را با نرخ تبديل همان ارز در آينده (Forward Rate) مقايسه كنيم. به طور مثال اگر نرخ فعلي يا نقد (Spot) ين در مقابل دلار در بازار توكيو برابر 200=1US$ باشد، ولي يك ماه ديگر اين نرخ برابر 205=1US$ باشد، مي‌گوييم كه نرخ آينده يا آتي (Forward Rate) PM
5 است يا به ميزان مابه‌التفاوت گران‌تر است و اگر نرخ آتي 50/198=1.00US$ باشد، مي‌گوييم كه نرخ آتي DIS 50/1 يا به ميزان مابه‌التفاوت ارزان‌تر است.

ج) ساير اصطلاحات

در معاملات بازارهاي ارزي اصطلاحات زير نيز به‌كار مي‌رود كه بهتر است با آنها هم آشنا شد.

- مطلوب (Favorable)

- نامطلوب (Unfavorable)

- افزايش ارزش (Appreciate)

- كاهش ارزش (Depreciate)

- گران‌تر (Dearer)

- ارزان‌تر (Cheaper)

- افزايش / صعود (Rise)

- كاهش / سقوط (Fall)

- محكم‌تر / باثبات‌تر (Firmer)

- بي‌ثبات‌تر / ضعيف‌تر (Weaker)

- سخت‌تر (Harder)

- آسان‌تر (Easier)

2- تابلو نرخ ارز

الف) مظنه ارز

به خاطر داشته باشيد كه لفظ «فروش»[2] و «خريد»[3] در تابلو ارز، نرخ‌هاي فروش و خريد را از نظر بانك نشان مي‌دهد. اين مسأله براي تمامي ارزهايي كه توسط بانك معامله مي‌شود، صادق است.

نرخ استاندارد فروش

T.T. Selling

نرخ تبديل «برحسب تقاضا»[4] براي انتقال حواله

O/D Selling

قبولي اين نرخ براي حواله يا برات ديداري است كه بر اساس اعتبارنامه (L/C) مي‌باشد.، تعداد روزهاي حواله شمرده مي‌شود و براي همه ارزها به طور ثابت تعيين مي‌شود. اين نرخ براي هر مورد به طور جداگانه مورد محاسبه قرار مي‌گيرد. اصطلاح «نرخ قبولي»[5] فقط در ژاپن به كار گرفته مي‌شود.

Acceptance

نرخ استاندارد خريد

T.T. Buying

اين نرخ خريد است وقتي كه يك حواله بر مبناي L/C درگير باشد.

Credit A/S Usance

اين نرخ خريد است وقتي كه يك حواله بر مبناي L/C درگير نباشد.

Without Credit A/S

ادامه دارد...