آشنايي

با

بازار كانادا

آشنايي با  بازارهايجهاني

43

شناخت‌ بازار كانادا

 (قسمت‌ ششم)

  تهيه‌ و تنظيم‌:   فرزانه‌ نيازمند

 

محصولات شيميايي صنعتي

برمبناي اطلاعات به‌دست آمده از صنايع كانادا، صنايع شيميايي، سازنده بالغ بر 60 هزار محصول در طيفي گسترده از فلزات، نفت خام، گاز طبيعي گرفته تا روغن‌هاي گياهي، چربي‌هاي حيواني و ديگر مواد خام مي‌باشند. اين محصولات شامل مواد آلي و غيرآلي شيميايي، روغن‌ها، كودهاي شيميايي، مواد دارويي، رنگ‌ها و انواع روغن‌ها، صابون و تركيبات پاك‌كننده هستند

بزرگترين صنايع شيميايي دنيا در اختيار ايالات متحده امريكا قرار دارد.پس از آن كشورهاي ژاپن، آلمان و فرانسه در رتبه هاي بعدي مي باشند. 20 شركت توليدي چندمليتي 25 درصد فروش در مقياس جهاني را در اختيار دارند. با افزايش اهميت صنايع پتروشيمي طي دهه اخير، اكنون كشورهاي خاورميانه در رقابت با صادركنندگان سنتي نظير آمريكا، ژاپن و كشورهاي اروپاي غربي قرار گرفته‌اند. كشورهاي تازه صنعتي شده نظير كره و تايوان نيز ظرفيت صنايع شيميايي خود را براي جوابگويي به نياز داخلي و نيز يافتن فرصت‌هاي صادراتي گسترش داده‌اند. انتظار مي‌رود كشورهاي آسيايي و پاسيفيك بيشترين رشد را در بازار صنايع شيميايي داشته باشند.

عوامل زير تأثير عمده را بر صنايع شيميايي جهان دارند:

-           افزايش رقابت و رشد آزادسازي تجاري در قالب همكاري‌هاي تجارت آزاد كانادا - آمريكا (FTA)

-           موافقتنامه تجارت آزاد آمريكاي شمالي (NAFTA)

-           موافقتنامه عمومي تعرفه و تجارت (GATT) يا WTO

-           نگراني از بابت رشد جمعيت نسبت به ميزان توليد

-       بازاريابي و فروش مصنوعات شيميايي و تقاضاي جديد براي محصولات سازگار با محيط زيست و سطح تكنولوژي در اروپا، آمريكاي شمالي و ژاپن

-       تغييرات پوياي صنايع و محصولات در نتيجه ارزيابي مجدد علوم و مهندسي و توسعه محصولات جديد و تأكيد بر توسعه اقتصادي از طريق ارزش افزوده توليدات بخش شيميايي.

 

در سال 1995 بازار جهاني محصولات شيميايي در حدود 3/32 ميليارد دلار بود.[1]  از اين رقم نيمي از آن يعني حدود 51 درصد به محصولات غيرآلي و 10 درصد به محصولات آلي و بقيه به ديگر محصولات شيميايي نظير مواد اوليه داروسازي و انواع صابون‌ها اختصاص داشت. در بازار داخلي محصولات شيميايي كانادا در سال‌هاي اخير بيشترين رشد مربوط به گروه مواد اوليه داروسازي (10 درصد) و كمترين رشد مربوط به گروه تركيبات شيميايي پاك‌كننده و صابون (2 درصد) بوده است.

قبلاً توليدات در كانادا، عمدتاً با هدف بازار داخلي صورت مي‌گرفت، ولي در سال‌هاي اخير تحت موافقتنامه «نفتا» توليدكنندگان به فعاليت در بازار آمريكا پرداخته‌اند و شعباتي را در آن كشور ايجاد كرده‌اند.

صنايع شيميايي كانادا به‌ويژه در بخش آمونياك[2] و محصولات پتروشيمي به دليل قيمت‌هاي پايين نفت و گاز در وضعيت رقابتي بالايي قرار دارند. بخش كودهاي شيميايي نيز شرايط رقابتي خوبي دارند، اما در زمينة محصولات شيميايي خالص[3] بخش عمده نيازها از طريق واردات تأمين مي‌شود. مجاورت بازار بزرگ آمريكا نيز مي‌تواند در برنامه‌ريزي صادركنندگان مدنظر قرار گيرد. توليدكنندگان اغلب محتاج مواد خام و تركيبات ويژه‌اي هستند كه در داخل كانادا موجود نيست.

كسري تجاري كانادا در زمينه محصولات شيميايي خالص و ويژه در سال 1995 در حدود 5/1 ميليارد دلار بوده است.

به‌طور كلي خريداران كانادايي به دنبال قابليت اعتماد، تجربه، قدرت رقابت و اطمينان براي ايجاد روابط تجاري بلندمدت هستند. اطلاعاتي كه توسط خريدار از عرضه‌كننده درخواست مي‌شود، معمولاً شامل وارد زير است:

نام تجاري، خواص محصول، قيمت، بسته‌بندي، علامت تجاري، ترتيبات خاص تجاري، كيفيت، قابليت اطمينان از حمل مستقيم به كانادا، در دسترس بودن محصول، تكرار دسترسي، سرعت در تحويل اوليه، سرعت دسترسي، محصول جانشين، حمل و نقل كامل و گسترده و خدمات سفارشي.

در مورد محموله‌هاي بزرگ، واردكنندگان معمولاً بين 15-10 درصد تخفيف درخواست مي‌كنند. مدت زمان تحويل غالباً بين دو تا سه ماه در نظر گرفته مي‌شود. تداوم تهيه و ارسال كالا شرط كليدي براي بازاريابي كالا در كاناداست. حمل و نقل به كانادا معمولاً از طريق دريا صورت مي‌گيرد.

اطلاعات لازم در برچسب شامل موارد زير است:

نام و نشاني دفتر مركزي توليدكننده يا واردكننده، نام و مشخصات محتويات محصول، مقدار وزني، نام كشور محل توليد، باركد، اطلاعات مربوط به مصرف كالا و توجه به موارد خطر به‌طور واضح بايستي قيد شود. اطلاعات فوق لازم است به زبان انگليسي و فرانسه ذكر شود. در صورت نقص در برچسب، اجازه فروش به محصول داده نمي‌شود.

 

روابط بازرگاني ايران و كانادا

ميزان واردات ايران از كانادا در سال 1377 در سطح 311 ميليون دلار بود. بيشترين ميزان واردات ايران از آن كشور در پنج سال گذشته بيش از آن مربوط به سال 1375 معادل 616 ميليون دلار گزارش شده است. واردات ايران از كانادا عمدتاً شامل: غلات، مواد دارويي، دستگاه‌هاي پزشكي، خمير چوب، كاغذ، ماشين‌آلات، دستگاه‌هاي حفاري، كشاورزي، اجزا و قطعات دستگاه‌ها، برخي انواع آهن، فولاد، آلومينيوم و وسايل ارتباط راه دور مي‌باشد.[4]

ميزان صادرات ايران به كانادا در سال 1377 در سطح 59 ميليون دلار بود. اگرچه نسبت به سال پيش از خود متضمن افزايش نسبي بوده است، ولي نسبت به رقم صادرات در سال 1373 معادل 130 ميليون دلار كاهش قابل توجهي معادل 50 درصد را منعكس مي‌سازد.

ارقام صادرات مربوط به سال‌هاي 76-1374 به ترتيب عبارت بودند از: 47 ميليون دلار، 37 و 55 ميليون دلار.

اقلام عمده صادراتي ايران به كانادا را فرش، خشكبار (نظير پسته، كشمش و خرما)، توليدات صنايع غذايي (نظير شيريني‌جات، كنسانتره)، مواد اوليه، برخي اقلام صنعتي، كاشي و سراميك تشكيل مي‌دهد.

مهمترين اقلام صادرات ايران به كانادا در سال 1377 و ميزان صادرات آنها به ترتيب عبارت بودند از: فرش (51 ميليون دلار)، پسته (3 ميليون دلار)، كشمش (2 ميليون دلار) و خرما (862 هزار دلار).

صادرات فرش در سال‌هاي اخير شاهد افزايش بوده است، به طوري كه ميزان صادرات در سال 1377 نسبت به دو سال پيش از آن متضمن 70 درصد رشد بوده است. صادرات پسته نيز طي دوره پنج‌ساله مزبور دو برابر شده است. تنها صادرات خرما با كاهش روبه‌رو بوده است، به طوري كه از 3 ميليون دلار در سال 1373 به 864 هزار دلار در سال 1377 تنزل يافته است.

مقاديري صادرات فرآورده‌هاي صنايع غذايي از قبيل شيريني‌جات، سبزيجات، آب ميوه در سال‌هاي اخير به كانادا صورت گرفته است كه نشان‌دهنده زمينه‌هاي مناسب براي صادرات اين محصولات است.

صادرات اقلامي نظير سراميك، برخي اقلام صنعتي، دستگاه‌هاي پخت نان، اجزا و قطعات وسايل نقليه موتوري از قبيل رادياتور به مقادير كم در آمار صادرات به كانادا به ثبت رسيده است.

ادامه دارد...