آشنايي     با بازارهاي جهاني   42

 

آشنايي

با

بازار كانادا

 

شناخت‌ بازار كانادا

 (قسمت‌ پنجم)

  تهيه‌ و تنظيم‌:   فرزانه‌ نيازمند

 

  مسؤوليت بازرسي در سطح خرده‌فروشي به عهده وزارت كشاورزي و مواد غذايي كانادا است. اين محصولات در صورتي كه كالا از كشور مبداء به صورت كلي وارد كانادا شود و در آنجا تكميل نهايي و بسته‌بندي شود، محصول كانادا محسوب مي‌شود، زيرا كشور مبداء مشخص‌كنندة كشوري است كه محصول به‌طور كامل يا حداقل 51 درصد محصول در آن كشور توليد شده باشد. البته برخي از ايالات كانادا ممكن است مقررات خاص خود را داشته و محل توليد فله را كشور مبداء تلقي نمايند. در اين مورد بايد از ادارات مربوطه سوال شود.

قوانين جاري كانادا بر اين امر تأكيد دارد كه محصولات غذايي وارداتي از قبل بسته‌بندي شده، داراي برچسب و توضيح كشور مبداء و آدرس سازنده باشد.

تداوم تهيه و ارسال محصول و تحويل در زمان تعيين شده لازمه حفظ سفارش‌ها از سوي واردكنندگان كانادايي است. خريداران عمده اين محصولات واردكنندگان كانادايي است. خريداران عمده اين محصولات واردكنندگان و آژانس‌ها، گروه‌ها و دفاتر خريد مركزي، مصرف‌كنندگان صنعتي يا كارخانه‌هاي مواد غذايي مي‌باشند.

آژانس بازرسي مواد غذايي كانادا (CFIA) مسؤول بازرسي مواد غذايي در اين كشور است. محصولات غذايي كشاورزي در مراحل مختلف توليد، توزيع، خرده‌فروشي، صادرات و واردات توسط اين آژانس تحت بازرسي قرار مي‌گيرد.

مواد غذايي از جمله ميوه و سبزيجات پردازش شده بر حسب محصول مشمول قوانين و مقررات زير مي‌شود:

-              قانون محصولات كشاورزي كانادا

-              قانون و مقررات بسته‌بندي مصرفي و برچسب

-              قانون تعرفه‌هاي گمركي

-              قانون و مقررات مواد غذايي و دارويي

كانادا در زمينه ايجاد تسهيلات تجاري طرح‌هايي را براي كاهش تعرفه‌هاي گمركي در دست دارد، لذا عوارض گمركي مرتباً در دست تغيير است.

 

كف‌پوش

انواع كف‌پوش كه در اين گزارش مورد مطالعه قرار گرفته است، عبارتند از: فرش، گليم، كاشي، سراميك و سنگ.

بازار كف‌پوش ارتباط تنگاتنگ با ساخت خانه‌هاي جديد در كانادا دارد. در طول سال‌هاي 1995 و 1997 ساختمان‌سازي در ايالت‌هاي اونتاريو، آلبرتا و ساسكاچوان حدود 34 درصد رشد نشان داد. در واقع اين رشد ركوردهاي قبلي را در طول دوره پنج ساله منتهي به 1997 شكست. بر اساس آمارهاي موجود، در سال 1997 حدود 10 درصد از محصول ناخالص ملي صرف ايجاد بناهاي جديد مسكوني شده است، لذا مصرف و واردات انواع كف‌پوش در سال مزبور افزايش يافت.

واردات كف‌پوش كانادا در طول پنج ساله 97-1993 مرتباً افزايش يافت. ايالات متحده آمريكا عرضه‌كنندة عمدة اين محصولات به بازار كانادا مي‌باشد. تنها بين سال‌هاي 1996 و 1997 كانادا شاهد 24 درصد رشد واردات انواع كف‌پوش بود.

واردات فرش، گليم و اقلام مشابه بين سال‌هاي 97-1993، 56 درصد رشد داشت كه 25 درصد آن مربوط به سال آخر اين دوره بوده است.* عرضه‌كنندگان عمده به اين بازار و سهم آنها عبارت بود از: ايالات متحده آمريكا (78 درصد)، مكزيك (6 درصد)، هند (4 درصد) و ده عرضه‌كننده عمدة اين محصولات به بازار كانادا، 98 درصد از اين بازار را در اختيار دارند. اين كشورها عبارتند از: آمريكا، مكزيك، هند، ايران، چين، بلژيك، انگلستان، پاكستان، مصر و استراليا.

ايران با داشتن 6/3 درصد سهم از بازار فرش در سال 1997، در اين بازار مقام چهارم را احراز كرده است.

واردات كف‌پوش‌هاي سراميك در سال 1997 در سطح 162 ميليون دلار بود كه نسبت به سال 1993 رشدي معادل 36  درصد را منعكس مي‌سازد. حدود نيمي از اين بازار در اختيار ايتالياست. اسپانيا و برزيل به ترتيب 15 و 8 درصد از اين بازار سهم دارند. رشد چشمگير در اين بخش از بازار كانادا متعلق به تركيه و مكزيك است. مكزيك در دوره پنج‌ساله مورد مطالعه سهم خود را دو برابر و تركيه 16  برابر كرده است. به عبارتي صادرات خود را از 7/0 ميليون دلار در سال 1993 به 12 ميليون دلار در سال 1997 رساند.

در سال‌هاي اخير در كانادا، تقاضا براي كف‌پوش با كيفيت بالا، بادوام و منطبق با مد افزايش يافته است. اخيراً متخصصان دكوراسيون توجه بيشتري به كف‌پوش در طرح‌هاي خود نشان مي‌دهند و آن را كانون توجه در دكوراسيون مي‌دانند. لذا توليدكنندگان و عرضه‌كنندگان كف‌پوش اين موارد را بيش از قبل مدنظر قرار مي‌دهند.

مصرف قاليچه در سال‌هاي اخير متداول‌تر شده است، زيرا مصرف پاركت بالا رفته و قاليچه بر روي پاركت بهتر به نظر مي‌رسد. واردات قاليچه در طول دوره 97-1993 سالانه به‌طور متوسط 30-25 درصد رشد داشته است.

به‌طور كلي خريدار در انتخاب يك فرش به عواملي چون قيمت، محل توليد، شرايط تحويل، رنگ، الگو و بافت توجه مي‌كند. بازار فرش در كانادا به دو بازار مقاطعه‌كاري تجاري و مسكوني تقسيم مي‌شود. دفاتر، هتل‌ها و مشتريان صنعتي بازار تجاري را تشكيل مي‌دهند. سازندگان منازل كه خانه‌ها و آپارتمان‌هاي جديد مي‌سازند و آنها را مفروش مي‌كنند، بخش مسكوني هستند. مقاطعه‌كاران عموماً تمايل به خريد فرش توليد شده در كارگاه‌هاي بزرگ دارند، ولي صادركنندگان نيز مي‌توانند با پيشنهادات رقابتي وارد اين بازار شوند. فرش و قاليچه دستباف بيشتر در بازار خرده‌فروشي تقاضا دارد و مهمترين جزء خرده‌فروش بازار كف‌پوش را تشكيل مي‌دهد. براي مثال قاليچه‌هاي دستباف هند با اشكال، طرح‌ها و رنگ‌هاي مختلف و با قيمتي مناسب در كانادا به عنوان يك كار هنري مطرح شده است و تقاضاي زيادي دارد.

ويژگي‌هايي نظير دير لك شدن، رنگ ندادن و كم‌رنگ نشدن مورد توجه مشتريان كانادايي است. در دهه 90 بيشتر مشتريان و طراحان در پي يافتن رنگ‌ها و مواد طبيعي در فرش بودند. اگرچه هنوز طرح‌هاي سنتي متداول است، لكن طرح‌هاي مدرن هندسي، طرح‌هاي بومي و طرح‌هاي گل نيز فروش بالايي دارد، رنگ‌هاي سرد كه از طبيعت الهام گرفته است، بسيار مورد توجه است.

در مورد بازار سراميك در كانادا بايد گفت از دو نوع سراميك چيني و اكسترود شده، نوع چيني بيشتر تقاضا دارد و توزيع‌كنندگان در اين كشور هميشه از ضعف تحويل شكايت دارند. تعداد كمي كارخانه در زمينه توليد كاشاي و سراميك در كانادا وجود دارد. بالغ بر 25 كشور در زمينه صنعت كاشي‌سازي فعاليت دارند كه عمده‌ترين آنها كشورهاي ايتاليا، اسپانيا و برزيل هستند. در بعضي موارد كاشي‌ها به صورت نيمه‌تمام وارد كانادا شده و كار پرداخت و لعاب در آن كشور انجام مي‌شود. كشورهاي ديگر به خاطر داشتن مواد اوليه خام (خاك رس)، نيروي انساني يا تكنولوژي توليد نسبت به كشور كانادا مزيت دارند. جابه‌جايي، نصب، دانش توليد و انتخاب خط توليد مناسب همگي فاكتورهاي بسيار مهم براي توسعه اين محصول به‌شمار مي‌روند.

سنگ طبيعي چه به صورت مكعب و چه به صورت سنگ‌هاي متراكم در كانادا متداول شده است. رشد بازار سنگ‌هاي طبيعي، به خاطر تنوع رنگ‌ها و بافت آنها افزايش يافته است. توزيع‌كنندگان متقاضي سنگ‌هاي مرمر هستند. رنگ‌هاي صورتي و سبز رگه‌دار، تركيبات سفيد و بنفش ارغواني بخصوص مورد تقاضا است.

استانداردهاي عمومي كانادا (CGSB) و انجمن استانداردهاي كانادا (CSA) ناظر به استانداردهاي انواع كف‌پوش مي‌باشند.

حاشيه سود براي كف‌پوش‌هاي وارداتي در مراحل مختلف به صورت زير است:

كميسيون واسطه (15-5 درص)، واردكننده (25-15 درصد)، توزيع‌كننده (25-15 درصد) و خرده‌فروش (50-30 درصد). ممكن است از صادركننده تخفيفي براي محصولات با كيفيت پايين، خسارت حين حمل و تأخير در تحويل گرفته شود. ضمناً صادركنندگان مي‌توانند هزينه‌هاي انبارداري را به خريدار خرده‌فروش منتقل نمايند.                ادامه دارد....