| ||||||||||||||||||||||||||||||
عوامل تعيينكننده در صادرات غيرنفتي
ايران
محمد سعيد رحمنã
صادرات
غيرنفتي / ايران
گسترش صادرات به ويژه صادرات غيرنفتي در ايران اهميت و
جايگاه ويژهاي دارد زيرا فروش نفت و موادنفتي و درآمدهاي حاصل از آن همواره
دستخوش تغيير و ناپايداري است. تجارب چند ساله اخير ايران نشان ميدهد كه تكيه
اقتصاد ايران به درآمدهاي حاصل از فروش نفت خام بيثباتي درآمد صادراتي را به
دنبال دارد و بنابراين به منظور كاهش وابستگي اقتصاد ايران به صادرات نفت خام و
چرخش به طرف اقتصاد چند محصولي در صادرات، جهتگيري سياستهاي صادراتي ( نگرش به
خارج) به سود صدور كالايي تغيير يافته است كه ايران در آن كالاها مزيت نسبي مشهود
دارد. براساس نتايج اين تحقيق ميتوان گفت صادرات غيرنفتي متاثر از توليد ناخالص
داخلي (GDP) و
قيمتهاي نسبي و نيز تنوع كالاهاي صادراتي و طرفهاي تجاري بوده است. نتايج به دست
آمده نشان ميدهد كه با تثبيت شرايط اقتصادي و داشتن مزيت نسبي روند درآمد صادرات
غيرنفتي ايران مطلوب بوده است.
ã كارشناسي ارشد دانشگاه شهيد چمران اهواز، دانشكده
اقتصاد و علوم اجتماعي. به راهنمايي: يوسفي، محمد قلي
ã كارشناسي ارشد دانشگاه شهيد چمران
اهواز، دانشكده اقتصاد و علوم اجتماعي. به راهنمايي: يوسفي، محمد قلي