| ||||||||||||||||||||||||||||||
تبصره 18 - اعتبارات سال
1380 موافقتنامه طرحهاي عمراني ملي، منظور در پيوست شماره (1) اين قانون،
حداكثر تا پنجاهدرصد (50%) به استثناي طرحهاي موضوع بند (ج) اين تبصره، به
شرح زير قابل افزايش ميباشد:
الف - از محل كاهش اعتبار ساير طرحهاي عمراني در داخل هر
برنامه با پيشنهاد و تأييد بالاترين مقام دستگاه يا دستگاههاي اجرائي ذيربط
و موافقت سازمان مديريت و برنامهريزي كشور.
ب - از محل كاهش اعتبارات طرحهاي ديگر برنامههاي همان
فصل بنا به پيشنهاد و تأييد بالاترين مقام دستگاه يا دستگاههاي اجرائي ذيربط
و موافقت سازمان مديريت و برنامهريزي كشور، مشروط به آنكه كاهش يا افزايش
اعتبارات كل هر برنامه، از دهدرصد (10%) فراتر نرود.
ج - افزايش اعتبار طرحهاي منظور در قسمت دوم پيوست شماره
(1) اين قانون كه به عنوان طرحهاي مهم مشخص گرديده يا خاتمه آنها سال
1381 خواهد بود، حداكثر تا ميزان سال بعد و طرحهائي كه پايان آنها در سال
1380 مشخص گرديده است بدون الزام به رعايت محدوديت مندرج در بندهاي (الف)
و (ب) اين تبصره حداكثر تا مبلغ پانصد ميليارد (000 000 000 500) ريال از محل كاهش ديگر طرحهاي
ملي به پيشنهاد سازمان مديريت و برنامهريزي كشور و تصويب هيأت وزيران مجاز ميباشد.
د - هرگونه كاهش اعتبارات مناطق توسعه نيافته و اعتبارات
روستايي و عشايري و همچنين كاهش اعتبار هريك از طرحهاي مهم و طرحهايي كه
در سال 1380 خاتمه مييابد، منظور در پيوست شماره (1) اين قانون ممنوع ميباشد
و بايد اعتبارات مربوط به مناطق توسعه نيافته به صورت صددرصد (100%) تخصيص
و پرداخت گردد.
هـ - اعتبارات رديفهاي متفرقه مربوط به دستگاههاي مختلف
كه در طول سال 1380 توزيع و به دستگاههاي اجرائي اختصاص مييابد، حسب
مورد به سقف اعتبارات مصوب جاري و عمراني اضافه ميگردد.
و - به دستگاههاي اجرائي اجازه داده ميشود بدهيهاي خود
به دستگاههاي ديگر را در صورت عدم وجود اعتبار در فصل مربوط با تأييد سازمان
مديريت و برنامهريزي كشور بدون محدوديت از محل اعتبار ديگر فصول هزينه اعم
از اعتبارات جاري و اعتبار از محل درآمد اختصاصي تأمين و پرداخت نمايند.