 |
|
|||||||
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|||
 |
||||||||
| > اينكوترمز 2000 |
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||
پيشگفتار
ناشر
در يك قرارداد
فروش بينالمللي كالا خريدار و فروشنده يا به عبارت ديگر واردكننده و
صادركننده هر دو مايلند كه قرارداد منعقده به نحو احسن اجرا شود، اما در عين
حال ارسال كالا از يك كشور به كشور ديگر به عنوان بخشي از معامله تجاري
ميتواند با خطرهايي همراه باشد. اگر كالا از ميان رفته يا خسارت ببيند يا
تحويل و پرداخت قيمت آن بنا به دلايلي انجام نشود، رابطه متعاملين ممكن
است آنچنان تيره گردد كه راهي جز اقامه دعوي وجود نداشته باشد. بنابراين
در اختيار داشتن مجموعهاي استاندارد در مورد تعهدات فروشنده و خريدار، ميتواند
به آنها در تنظيم قراردادهاي فروش بينالمللي كالا و تعيين مسئوليتهاي هر
يك از طرفين كمك شاياني بنمايد و بدين ترتيب مانع از بروز اختلافات بعدي
شود.
اينكوترمز
(اصطلاحات بازرگاني بينالمللي) كه اتاق بازرگاني بينالمللي براي نخستين
بار آن را در سال 1936 تهيه كرده است، متداولترين مجموعه استاندارد در
مورد وظايف فروشنده و خريدار در قراردادهاي فروش بينالمللي كالا محسوب ميشود.
اصطلاحات اين مجموعه براساس توافق متعاملين به صورت جزئي از قرارداد در
ميآيد. بنابراين، اگر در قرارداد فروش بينالمللي كالا به يكي از اين
اصطلاحات اشاره و تصريح شود كه اصطلاح مزبور طبق اينكوترمز مورد تفسير قرار
ميگيرد، مقررات اينكوترمز در خصوص آن اصطلاح وارد قرارداد خواهد شد و شكل
قرارداد نيز تأثيري بر اين امر ندارد. البته در مورد برخي مسائل، از جمله
چگونگي حل و فصل اختلافات احتمالي بايد توافق جداگانهاي در قرارداد صورت
گيرد و اينكوترمز ناظر بر آنها نميباشد.
طرفين قرارداد
نه تنها ميتوانند اينكوترمز را به عنوان مبناي كلي قراردادشان بپذيرند،
بلكه همچنين ممكن است بنا به توافق، تغييراتي در اين اصطلاحات به وجود
آورند تا آنها را با فعاليت تجاري ويژه يا نيازها و انتظارات خود منطبق
سازند. به هر حال، بايد توجه داشت كه افزايش وظايف فروشنده يا برعكس،
خريدار نبايد به گونهاي باشد كه ويژگيهاي اصلي اصطلاح مورد استفاده در
قرارداد را خدشهدار سازد.
اينكوترمز 2000
كه به دنبال تجديدنظرهاي 1953، 1967،1976، 1980 و 1990 منتشر گرديده، شامل
سيزده اصطلاح است كه در چهار گروه
E ، F ، C و D
طبقهبندي شدهاند و به ترتيب يك، سه، چهار و پنج اصطلاح را در بر
ميگيرند. معيار طبقهبندي مزبور ميزان وظايف فروشنده در زمينه تحويل كالا
به خريدار است، بدين ترتيب كه در نخستين اصطلاح يعني «تحويل كالا در محل
كار» EXW (گروه E )، فروشنده كمترين وظايف و در آخرين
اصطلاح گروه D يعني «تحويل كالا در محل مقرر در مقصد با ترخيص و با پرداخت حقوق و
عوارض گمركي» DDP ، بيشترين
وظايف را به عهده ميگيرد. وظايف فروشنده و خريدار، هر يك زير ده عنوان به
طور يكنواخت تعيين شده تا مقايسه اين وظايف در اصطلاحات مختلف آسانتر صورت
گيرد. اين ده عنوان تمام مراحل اجراي يك قرارداد فروش بينالمللي مثلاً
تهيه كالا، انجام تشريفات گمركي، انعقاد قرارداد حمل و بيمه، تهيه گواهيها
و اسناد مربوط، و تحويل كالا و پرداخت قيمت را در بر ميگيرد.
با توجه به اهميتي كه شناخت اينكوترمز براي صادركنندگان
و واردكنندگان، چه در بخش دولتي و چه در بخش خصوصي دارد، و همين طور با
امعان نظر به ابعاد زيانهايي كه غفلت از مفاهيم دقيق آن ميتواند به بار
آورد، متن كامل آن به فارسي و انگليسي در اختيار دستاندركاران بازرگاني
خارجي قرار ميگيرد.
در پايان لازم است از آقاي مسعود طارمسري
مترجم كتاب و همچنين همكاران شركت چاپ و نشر بازرگاني تشكر شود.
|
دكتر محمد نهاونديان سرپرست مؤسسه مطالعات و پژوهشهاي بازرگاني |